The First Blog

Tuesday, March 05, 2013

काळाचा प्रवास

काळाच्या प्रवासात क्षणांचं चलन लागतं
भविष्याकडे नेहमी वर्तमानातुनच जावं लागतं
त्यासाठी भूतकाळाचं ओझं बाळगायचं कारण नसतं
वर्तमानात्याला कर्तव्यदक्ष्येतेच भान फक्त पुरेसं असतं

वटपौर्णिमा - सातच्या आत घरात

वडा भोवती बांधून फेरे सात
मी नाही पळून जात
नवऱ्यालाच घालीन पेकाटात लात
आला नाही जर तो सातच्या आत घरात

पुन्ह:च्य आरंभ

जित्याची खोड मेल्याशिवाय नाही जात
असा फक्त समजच आहे समाजात
करा नव्याने पुन्हा: सुरुवात टाकून जुनी कात
आयुष्य संपायच्या आत

संभ्रमित पुरुष

स्त्री म्हणते टाकू नका माझ्यावर डोरे
तीच स्त्री बांधते वडाभोवती दोरे
स्त्री सुरवातीला करते खूपच नखरे
मग वंशवृधीसाठी तीच बांधते गंडेदोरे
असं का? पुरुषमंडळी संभ्रमून विचारे

थंडी

गुबगुबीत थंडीत झोपाल
तर होतील गाल गुबगुबीत
कडकडीत थंडीत कराल व्यायाम
तर व्हाल तुम्ही शिडशिडीत

व्यायाम

लुसलुशीत कोवळ्या थंडीत
गुरफटून झोपलो पांघरुणात
दणकून केला मग व्यायाम
त्यावेळी पडलेल्या स्वप्नात

सुप्रभात

सुप्रभात सुप्रभात सुप्रभात
आला सुर्य निळ्या आकाशात
दिवसांमागून रात्र, रात्रीमागून दिवस
चालते चक्र निरंतर
कामावाचून नाही गत्यंतर

Monday, March 04, 2013

सूर्यप्रकाश

काळ्या ढगांमध्येच दडलेले असतं निळं आकाश,
क्षणात पालटतं सगळं,
पडताच रवीचा प्रकाश
वाट पहा सावकाश
न होता हताश

Sunday, March 03, 2013

प्रतारणा

रक्त वाहे आता भळभळा
जीव माझा कळवळला
वेदनेने विवहळले न कधी तन
प्रतारणेने पार तुटले मन

वेडा मी, कि खुळी तू
-------------------------
वेडा वाटे मी तुजला
का तर म्हणे, जपे मी हृदयात तुजला
हृदयात त्याच भोसकलास सुरा तू
प्रेमळ प्रतिमेस तुझ्या तडा दिलास तू
हुदयास माझ्या दु:खाने फोडवलास हंबरडा तू
असे हे विचत्र घडवलेस का तू
वेडा मी, कि खुळी तू

प्रेमाची उसळं

माझे मनं तुझ्याविना घुटमळं
शंका घेशी का तू, जरी मन माझे निर्मळं
वाट बघ थोडीशी अजून अंमळं
कळेल तुजला, प्रेमात माझ्या नाही भेसळं
प्रेमाने भरवशील तूच, मला मटकीची उसळं

रविवारची चारोळी

रविवारच्या सकाळी
प्रसन्न झाला रवी
चारोळ्या लिहून प्रसन्न
होऊ पाहतो आहे कवी

Seattle madhala प्रेम

प्रेम असावं जणू Mount Rainier
निस्तब्ध, निश्चल, शाश्वत
दुरूनही दिसावं उठून ॥१॥

प्रेम असावं जणू Snoqualmie Falls
चंचल, अवखळ, स्वच्छंदी
सातत्याने वाहणारं, पुढे जाणारं, नेणारं ॥२॥

प्रेम असावं जणू Space Needle
निष्कारण, निरुपयोगी
तरीही निरंतर अस्तित्व देणारं ॥३॥

प्रेम असावं जणू Rattlesnake Lake hike
कठीण, रम्य आणि
अंती आल्हाददायक ॥४॥

Saturday, March 02, 2013

निसर्ग

उन्हा तान्हात,
तर कधी, मुसळधार पावसात
नदी नाल्यात,
तर कधी, प्रशांत महासागरात
खोल दरीत,
तर कधी, उंच कपाऱ्यात
निष्प्राण भंगलेल्या मातीत
तर कधी, हिरव्यागार शेतात
निस्तब्ध तलावात
तर कधी, बेभान वावटळात
काळोख्या रात्रीत, अंधुक चंद्र प्रकाशात
तर कधी, पहिल्या प्रहरी तांबड्या सुर्य प्रकाशात

ज्याची प्रचीती येते, ते म्हणजे निसर्ग

Friday, March 01, 2013

वाशी ची सासू

माझे सासंर वाशी
तरी आज मी उपाशी
कारण भाजीत पडली माशी
सासू म्हणाली खा पोळी तुपाशी
आता नाही मी उपाशी

फलाहार

फलाहार
रोज खा संत्र
शरीरातील चालतील यंत्र
रोज खा सफरचंद
वैद्याकडे जाणे बंद
रोज खा केळ
कंबर धरायची येणार नाही वेळ
रोज खा चिकु
तारुण्य राखाल केस जरी लागले पिकु
रोज खा ऊस
पाठीत भरणार नाही कुस
रोज खा काळी (black) लाल (Ras) बेरी
पडणार नाही कधीच आजारी
रोज खा निळी (blue) बेरी
तल्लख राहील स्मरणशक्ती गाठली जरी शंभरी

प्रतिबिंब - डोक्याला shot

प्रतिबिंबास रागावतो मी
प्रतिबिंबच रागावते मला
प्रतिबिंबास चिडवतो मी
प्रतिबिंबच चिडवते मला
प्रतिबिंबास हसवतो मी
प्रतिबिंबच हसवते मला

प्रतिबिंबानेच सोडले मला
सोडवेना तरी प्रतिबिंब मला

स्वच्छंदी

स्वच्छंदी मनं माझे,
शुध्दीत असलो जरी
धुंदीत जगतो मी
बेधुंद होऊन आयुष्य
भोगतो मी

Thursday, February 28, 2013

संसाराचं रोपटं

पूर्वी वाटायचं खूप एकटं
जिद्दीने करून खटपट
स्वतःचं असं मग बांधलं एक खोपटं
त्यात लावलं संसाराचं रोपटं

मग वाटू लागलं खूपच दुकटं
जिद्दीने पुन्हा करू लागलो खटपट
उंचावरल्या त्या खोपटयातच
व्हायचं होतं पटकन दुप्पट

आयुष्य गेले खूपच झटपट
करून खूप खटपट
झालोय आता चौपट
उरलेल्या मध्ये नो कटकट

मैत्री

एक होता काळाकुळीत मुंगळा
त्याचा मित्र पांढराशुभ्र बगळा
मैत्रीचा त्यांच्या थाटाच निराळा
स्तंभित झाला समाज सगळा

Monday, February 25, 2013

बर्फ़च्छादित डोंगर

श्वेतवर्णी बर्फ जणु
फेसच साबणाचा,
फासला डोंगरांनी,
सूर्यकिरणाने न्हाहून निघताना

सुंदरसे ते डोंगर बर्फ़च्छादित पैलतीरी
करिती मज मंत्रमुग्ध पडताच ते नजरेवरी

निसर्गाराणीच्या अंबाड्यातील पिनच जणू
धरतीवर अवतरीली बनुनी Space Needle

दृश्य असले दिसते मजल कधी कधी
काढला मी सकाळी थोडासाच जरी अवधी

शी -- काहीतरीच काय?

चहा झाला
कॉफी झाली
अजून कशी
शी नाही आली

Monday feeling

आठवड्यातले पाच दिवस
जणू व्यवहारी तुरुंगाचेच खांब
सोमवार ते शुक्रवार
काळ असतो खूपच लांब

पेय गुणकारी

सकाळचा चहा आणतो तरतरी
दुपारची कॉफी आणते सुरसुरी
रात्रीचे मद्य आणते उसनी हुशारी
अन सगळच नेउन विकते बाजरी

Import - Export

ईकडून तिकडे, तिकडून ईकडे
ईकडचं तिकडे, तिकडचं ईकडे
शेंगरु मेलं हेलपाट्या पाई
आता
ईकडचं ईकडेच, तिकडचं तिकडेच

Saturday, February 23, 2013

हळहळ

मनात चिंतेची मळमळ

डोक्यात विचारांची खळखळ

त्यातुन जगण्याची धावपळ

आयुष्य संपले असेच वायफळ

वेळीच दाबली असती संयमाची कळ

अंगी संचारले असते नव्याने बळ

उपयोग काय करुन व्यर्थ कळकळ

चितेवर उरली फक्त हिच हळहळ

Friday, February 22, 2013

कुत्र्याची टांग

आला दिवस गेला दिवस
कुणाला कशाचा पत्ता नाय
जणु कुत्राच धार मारतो
करून वर पाय

शब्दांची टोळवाटोळवी

विचारांच्या गर्तातेत गुंतला कवी
मग फुटणारच कशी तोंडून ओवी
प्रयत्नपूर्वक केले त्याने खूप श्बदांना प्राचारण
पण सगळ्यांकडूनच झाली त्याची टोळवाटोळवी

Thursday, February 21, 2013

असं का?

मांजराच गोड पिलु होतं मोठेपणी खेळकर मांजर
कुत्र्याच गोड पिलु होतं मोठेपणी राखणदार कुत्रा
गाईच गोड पिलु होतं मोठेपणी नांगराचा बैल
माणसाच गोड पिलु होतं मोठेपणी हौशी कवी

वाचलं होता असं , पण मग कधी कधी

त्याच मांजराच गोड पिलु होतं मोठेपणी विचकारणारा बोका
त्याच कुत्र्याच गोड पिलु होतं मोठेपणी चावणारा कुत्रा
त्याच गाईच गोड पिलु होतं मोठेपणी झोपणारा बैलोबा
त्याच माणसाच गोड पिलु होतं मोठेपणी छद्मी माणूसघाणा
असं का?

नैपुण्यं

नैपुण्यं
टिकवलं तर टिकतं तारुण्यं
स्वीकारलं तर चिकटतं दारुण्यं
नाकारलं तर लगेच मरतं कारुण्यं
हेच तर आहे जगण्याचं नैपुण्यं

Saturday, February 16, 2013

भांग

भाऊ, गोष्टं सांग गोष्टं सांग

म्हणाले सगळे पिऊन भांग
मी म्हणालो लगेच --
तुमच्या नानाची टांग,
थोडी अजून ओत कि रे भांग

PhD

PhD , PhD ...आधी वाटलं काय ताप आहे
जवळून अनुभवलं नि कळलं, हे तर खरोखरीच तप आहे

सागर आणि सरिता

सागर आणि सरिता

सागर म्हणाला सरितेला,
तू म्हणजे मीच,
मिठाव्यातिरिक्त तू मिठास,
मिठाने गरग्गट्ट मी खारट

सरिता म्हणाली सागरास,
चले ऐ, कितीरे तू चावट
समजलास काय मला बावळट
वाट बघत बैस, ठेवतेच तुला मी ताटकळत

विरह : मनाचे श्लोक

थोडीशी गम्मत शब्दांची :
~~~
बायको जाता माहेरी,
विरहाने ग्रासले मला,
सावरले तिच्या आठवणींनी ।।१।।
~~~
दिवस मोकळा, मोकळा दिवस आहे । तुझ्याविना मी करू काय त्याचे ।।
दिवसांहुनी मोकळी रात्र आहे। तुझ्याविना ती व्यर्थ जाहे ।।`।।

साधना - ॐ नाम: शिवाय।।

शरीराच्या वासना
कुचंबलेल्या भावना
मृत्युपरी वेदना
भोगाव्याच लागतील
केली जरी कितीही साधना

Friday, February 15, 2013

मीठ - चावट

सहवास असतो मिठापरी,
नसला तर जीवन अळणी,
चवी पुरर्ताच केला तर बुचकट
योग्य केला तर आवडता चावट
अती झाला तर खुपच खारट

जुनी मैत्रीण

भेटली अचानक मैत्रीण जुनी
क्षणात स्मरल्या साऱ्या आठवणी
कॉलेज-कट्ट्याच्या गप्पा तरुणपणी
देऊन गेल्या अवसान म्हातारपणी

वेगळं वेगळं

आमच्याकडे असच असतं
ह्याचं नि आमचं सगळं वेगळं वेगळं असतं

तिला पहायचाय शिणेमा
मला पहायचयं नाटक
का करा कटकट
काढलं टिकिट झटपट

ती चाखणार चटकदार पॉपकॉर्न
मी गिळणार तैलोंकित वडे
ती मंग म्हणणार आमचे हे फारच जाडे
मंग मी म्हणणार चल gym मध्ये जाऊ ना गडे

मज्जा

इथे जाऊ कि तिथे जाऊ
खेळच नाही का हा सगळा चिऊ काऊ
कशाला करा मग इतुका बाऊ
खाऊ पिऊ नि मज्जा करू

चाबुक

चाबुक

इथे तिथे , जाऊ कुठे
घर कुठे मला न ठाऊक
उगाच होतो मग मी भाऊक
फटकरताच तिने चाबुक
वागतो मग मी ठेवून बुद्धी शाबुक

Sunday, February 03, 2013

इन मीन तीन

लग्न होऊन झाली वर्षे

इन मीन तीन

बायकोच्या कृपेने,

संसाराचा मस्त बसलांय सीन

चहा

चहाचा कप झाला जरी रिक्त,
तरी मन नाही ना विरक्त
मागतं मग ते होऊन आसक्त
थोडा अजून, थोडा अजून..

आधुनिक सुविचार

वातवरणात पसरलं दाट धुकं,वाफाळणाऱ्या चहा पुढे पडलं ते अगदीच फिकं
स्वपरीक्षणांविना आयुष्य म्हणजे अनुभवांचे निरर्थक भक्षण
दुष्ट चक्रातून बाहेर पडण्यास करावेच लागतील कष्ट
जोडलेलं तोडायचे नसल्यास तडजोडच केलेली बरी
लष्कराच्या भाकऱ्या भाजता भाजता हक्काच्या पोळ्या करपून गेल्या
सहज उपभोगला तर तो संभोग, नाही तर आयुष्यभराचा नुसताच भोग
नसेल निरोध तर करा विरोध
नसेल निरोध तर करा विरोध, असेल निरोध तर का करा विरोध?
करू नकोस विरोध, आणलाय कि मी आज निरोध
मिळवायचे असेल जर रात्रीच्या झोपेच सुख, करा दिवसा काम, विसरून तहान भूक
बालपणीच्या आठवणी तुटपुंज्या, फक्त आठवतात दिवाळीच्या करंज्या
दुपारच्या झोपेने होते रात्रीच्या झोपेचे खोबरे, दुपारी काम करून रात्रीच झोपलेलेच बरे
भाऊगर्दीत वाटतं अचानक एकटं, सापडला नाही जर एखादं हक्काचं खोपटं
आळसावलेली सकाळ अन् बुरसटले विचार, सोडून द्या दोन्ही होण्यापुर्वी जीवनाची संध्याकाळ
असेल खरोखरच मौजेची आस,तर धरा मेहनतीच कास
दुध आणि गरम गरम ओट , खा सकाळी भरेपर्यंत पोट
उज्वल भविष्याकडे वाटचालीचा मार्ग वर्तमानातुच सुरु होतो, टाकताच भूतकाळाची कात
टाका भिडल्यावर जर टिकवून ठेवायचे असेल्यास टिका टाळावी
चहाच्या कपातली वादळ शमतात क्षणात, ओतताच अमृततुल्य चहा कपात
बाळसं असे पर्यंतच शोभतो आळस
एकटेपणाचाहि एक सहवास असतो, सहवासातहि एक एकटेपणा असतो
हि वाटं दूर जाते पण हि वाटचाल जवळ नेते
Starbucks मध्ये शिरला बोका त्याला पाहिजे white chocolate (mocha) मोका
Facebook वरची मैत्री, म्हणजे पाऊस विना छत्री
एका रात्रीची मजा आणि आयुष्यभराची सजा

जीवनाची गोळाबेरीज असते शुन्यच, म्हणतो चाणाक्ष चाणक्य

नारी जर असती खरोखरीच अबला,

वाजवू शकली असती का ती नवऱ्याच्या डोक्यावर तबला?

डोक्याचा होण्याआधीच विस्फोट , घ्या लवकरच तुम्ही घटस्फोट
खिशात नोटांची जेवठी मोठी गड्डी, तितकीच छोटी मैन्त्रिणीची चड्डी
सुटली लुंगी, दिसली ढुंगी
बांध लुंगी, नाहीतर दिसेल ढुंगी
शिवभक्त होण्यासाठी उपवासाबरोबर सोमरस पण पचवायला हवा असं म्हणणं आहे का तुझं?
संदर्भासहित स्पष्टीकरण करा - तो हात चोळीत गेला
नवीन म्हण: असेल हौस तर काय करील पाऊस
नारी जर असती खरोखरीच अबला,

वाजवू शकली असती का ती नवऱ्याच्या डोक्यावर तबला?
Your Outcome drives your Income.
व्यवसाय म्हणजे कुठल्याही परीस्थितीत स्थितप्रज्ञापरी साय काढणे.

Wednesday, October 10, 2012

मना करारे प्रसन्न सर्व सिद्धीचे कारणं

उपाशी पोट
डोकं सुन्नं
पोटभर अन्नं
मन प्रसन्न

Tuesday, October 09, 2012

पिंजरा

शरीराला बांधले मर्यादांच्या पिंजऱ्यात

मनाला कोंडले विचारांच्या पिंजऱ्यात

अभिव्यक्ती जखडली शब्दांच्या पिंजऱ्यात

अस्तित्व विरजले जगरहाटिच्या पिंजऱ्यात

Wednesday, October 03, 2012

पोहे

बायकोच्या हातचे पोहे
मनी फारच भावे
उपाशीपोटीच नव्हे
भराल्यापोटीदेखील आनंदाने खावे

Saturday, July 21, 2012

गणित

भौतिक सुखाचं गणित
करावं ठेवून वृत्ती सात्विक
आनंद लाभला जरी त्वरित
समाधान राहील फक्त क्षणिक

समाजतली उगार

सात्विक विचार उत्तम आचार
म्हणून मनाला करतो फक्त लाचार
कामाशिवाय देतं का कुणी पगार
सगळाच असतो निव्वळ व्यापार

Thursday, July 12, 2012

माणुस

आयुष्य म्हणजे दिवसांमागून दिवस
मनाला सतत असते अनुभवांची हवस
लागतो सद्सद्विवेकाचा कस
स्वतःच धरतो स्वता:वर आकस
प्रत्येकातच असतो का असा एक वेगळा माणुस ?

Tuesday, June 26, 2012

उसाची मळी

अचानक एका संध्याकाळी
नजरभेट होताच दिली तिने स्मित खळी
तत्क्षणी दिलं माझं हुर्दय बळी

कस्तुरीपरी सुवासिक आता भासते उसाची मळी

Saturday, June 23, 2012

प्रेम - डोक्याला shot !

शब्दाने होते सुरुवात प्रेमाची
स्पर्शातून जाणवते गोडी प्रेमाची
सहवासातून होते अभिव्यक्ती प्रेमाची
दुराव्यातूनच होते खरी प्रचीती प्रेमाची

Friday, June 22, 2012

Seattle सकाळ

स्फूर्तीने उठलो होताच सकाळ
बघून वातावरण ढगाळ
झाला उत्साह घायाळ
गळून पडली काल्पनिक आयाळ
चहा पिऊनसुद्धा राहिला माझा सिंह मवाळ

Monday, June 18, 2012

सप्तर्षी :)

सहवासाला झाली वर्षे सात
रुजली ती काळजाच्या आत
आता असला जरी साधंवरण भात
राहुं आम्ही सतत सुखात

Saturday, June 16, 2012

कुची कुची

उत्कटतेने वाट बघितली तिची
येताच तिने दिली कामांची सूची
मी म्हंटला थांब कि जरा, करू थोडं कुची कुची
ती म्हणली मला नाही त्यात रुची

अशी चालते गम्मत आमची
होते वाचून करमणूक तुमची

Tuesday, June 12, 2012

पाऊस

आला पाऊस, भिजली माती
दरवळला सुगंध
झाले विचार क्षणिक बंद
मनापासून झाला आनंद

Sunday, June 10, 2012

निवांत

काळ आहे जरी अनंत
                वेळेला असतो अंत
काढा थोडी उसंत
              जगा आयुष्य निवांत
बहरुद्या मनीचा वसंत
   तरच व्हाल खरोखरीचे संत
नाही तर राहील मनी खंत
         जरी असाल तुम्ही लाकापरीत्वे महंत

Saturday, June 09, 2012

स्पर्श

भावनारीक्त स्पर्श
जणू जिवंतपणीचा नर्क
प्रेमळ स्पर्श
जणू मृत्युविना स्वर्ग

Friday, June 08, 2012

विलक्षण क्षण

अचानक आयुष्य बदलतो, फक्त एक क्षणं
विचारच आहे, हा विलक्षणं
करा सतत असे तुम्ही परीक्षणं
तरच राखाल स्वाभिमानाचे रक्षणं

म्हण : स्वपरिक्षणांविना आयुष्य म्हणजे अनुभवांचे निरर्थक भक्षण

Tuesday, June 05, 2012

देव देते नी कर्म नेते

रात्रीच्या जागरणाने
दिवसाचा सूर्य उगवण्या आधीच मावळला
कर्माच्या चुकीने
भाग्ग्याचा उष:काळ देखील काळवंडला

Sunday, June 03, 2012

नियतीच्या नानाची टांग

परीस्तीथी जरी कितीही बिकट
नियतीनेच मांडला आहे पट
चला खेळूया झटपट
कशाला करायची उगाच कटकट

काम कर सटासट
सतत कर काहीतरी खटपट
विश्वास ठेव होईल सगळं बिन-भोबाट
नियतीच म्हणेल चल झाली आता फिट्टम-फाट

लबाड गम्मत ;)

कालची रात्र भारीच लबाड
दरवाजा होता उघडा सताड
हाती लगले मोठ्ठे घबाड
आजचा दिवस भारीच उनाड

आळस

सुट्टीचे चार दिवस
अंगात भरला आळस
बेशिस्तपणाचा गाठला कळस
एरवी मी असतो अगदिच साळस

भेळ

माज्या कड़े झाली रात्र
तुमच्या कड़े झाली पहाट
माझ्यातल्या हौशी कवीने मात्र
चालू केले फालातुक चर्हाट

सकाळी सकाळी वाचाल तुम्ही असला ईमेल
जाला मज़ा जीवा या विचरने घालमेल
जोडू लागलो परत शब्दाला शब्द
तुम्हीच सांगा मी पास की फेल?

लवकर सांगा नहीं तेर विचारांची होइल भेळ
राहिल मग फ़क्त शब्दंचाच खेळ
अणि काव्यवाचनाची संपताच वेळ
राहिल तुमच्या हातात फ़क्त केळ

भेळ, खेळ , वेळ अणि केळ
चांगलाच जमला आहे हा मेळ

भूक

"पोटात लागली भुकेमुळे आग
त्यामुळे डोक्यात शिरला नुसता राग
ती म्हणाली अरे जरा नीट वाग
मी म्हणालो, आधी वाढ सरसो का साग"

गले मे खिचकीच

"धरला माझा घसा
आता ओरडू कसा
TheraFlu ढोसा
आणि गप्पं बसा"

चिंता कामाची

"डोकं झालाय जाम
काहीच होत नाहीये काम
आता चिंतने फुटलाय घाम
आता फक्त घ्या हरीचे नाम"

Parking ticket

"गालात हसु आणि डोळ्यात आसु
असंच काहीसं झाला मला आज
सापडला राजा राणीचा आज ताज
पण जाणवला seattle पार्किंग चा जाच"

जंत

औषधे अनेक निर्मिले हस्ते संत महंत
घ्या ती रोज उरणारच नाही मग खंत
मारताच पोटातील हे जंत
तू देखील चालवशील भिंत

मोरोपंत

विचार आहेत अनंत
पण नसते फार उसंत
कधी कधी जमते यमक तंतोतंत
अंगात येताच मोरोपंत

दर्दी ला झाली सर्दी

अरे आपने तो हद कर दि
पियो दुध डाल के हल्दी
भाग जायेगी आपकी सर्दी
सच बताये तो आप हि है असली दर्दी ;)

अर्धी कविता

"बर्फ वर्षावाने जरी झाली मला सर्दी
तरी श्रोत्यांनी केली माझ्या भोवती गर्दी
खरोखरच असाल दर्दी
तर सध्या फक्त एका हि कविता अर्धी"

बर्फाचे पांघरुन

"थंडीने घेतले सगळ्यांना गोंजारून
निसर्गाने अंथरले बर्फाचे पांघरुन
गाडीला घेतले tire - chains ने सावरून
अवर्णीय असा अनुभव घ्या आवर्जून"

अतिरेकी

घडतं काही तरी अचानक
जातात लाखो बळी हकनाक
घ्यावे लागते फुंकून,जरी असेल थंडगार ताक

बाळगू नका त्यांचा धाक
ते आहेत बेशिस्त काक
लवकरच त्यांना बेडीत टाक

खंत

मला हवा होता फक्त एकांत
पण जुन्या आठवणीनी अनंत
माझ्यातल्याच मीपणाचा झाला अंत
तिच्याविना आयुष्य्चात एवढीच एक खंत

Facebook चारोळ्या

नुसते updates; पण आहेत कुढे चारोळ्या
ऐकून मित्राच्या असल्या आरोळ्या
थंडीत देखील, heater -च्या कृपेने आल्या मला घामोळ्या
येतो आहे लवकरच वसंत घेऊन बकुळेच्या कळ्या

मग अजूनच वळवळतील मेंदुतील्या अळ्या
ऐकताच असल्या शब्दरचना घुसवाल कानात सळ्या
मग हळू हळू होतील ह्या देखील शिळ्या
मग मागाल पुन्हा नवीन चारोळ्या

सागर नी सरिता

सागर म्हणाला, अगं राणी, रागावतेस का अशी? तू म्हणजे मीच नाही का..
उन्हा तान्हा मध्ये, माझीच वाफ करतो...
माझ्यातला सगळा खारट पण बाष्प रूपाने घालवून
मेघ रूपाने मीच येतो कि तुझ्या बरोबर दर्या खोर्यातून मजा बघायला.
सारिते, तू म्हणजे मीच, आणि मी म्हणजे तूच...फक्त गोड, मिठाव्यातीरिक्त,
तुझ्या नि माझ्यात नाही काही मी आणि तू, कारण, तुझ्यात आणि माझ्यात असंच मुळी नाही काही..
तू म्हणजे मीच, फक्त मीठ व्यतिरिक्त

Facebook मैत्री

Facebook वर वाचतोय नुसते update,
तू घुसतेय माझ्या काळजात थेट
करशील का माझ्याशी गाढ-भेट
होऊ आपण एकदम मस्त mate

Internet ची किमया

Facebook ची बात आहे एकदम खास
मित्राशी गप्पा होतात जरी नसले ते जवळपास
Updates ची सतत लागलेली असते एकच आस
झालेच चुकून-माकून जर मन उदास
login करताच नव्याने जाणवतो उल्हास
जागा होतो माझ्यातला सूरदास
यमक जळवून जळवून मग मस्त hoto time -pass
फुकट publication ची थरून कास
Internet ची किमया खरोखरच आहे झकास

आसक्तीपूर्ण स्वप्नं

घडेल असे काही अवचित
वाटून गेले स्वप्नात

वाणीवर येवूनी ओठातून फुटेना
हृदयाचे मनोगत बुद्धीस कळेना
शरीराची आसक्ती आवरेना विवेका
विचारांनीच घोटला गळा मनाचा
अन पहुडले हे शरीर निपचित
अन घडले खरच हे अवचित

पडलेल्या त्या रात्रीच्या स्वप्नात

हृदयाच घर

रात्रीचा उलटला प्रहर

विचाररुपी मुंग्यांनी केला कहर

आठवणींनी तिच्या आली पुन्हा लहर

ह्रदयातच दिऊन टाकलं स्थायी घर

विश्रांतीविना वेडा

अरे वेड्या
परवा आज उद्या
म्हणत् सततं मारतोस उड्या
कधी तरी तर िवश्रांती घे की गडया
Dedicated to ....

चांदण्यातलं नक्षत्रं

विशेषच होती आजची रात्र
पसरल हेातं चांदणं सर्वत्र
पारणं िफटलं पाहुन ते नक्षत्र
आता मन रमेचना अन्यत्र

मुंग्याची रात्र

आज पुन्हा झाली रात्र

विचाररुपी मुंग्या पसरल्या सर्वत्र

वर्षानु वर्ष चाललं असचं हे सत्र

अनावर होऊन लिहलं मग तिला पत्र

Monday, July 04, 2011

माणसाचं गणित

काही थोडं, काही जास्त,

घ्यावी मजा मस्त,
आहे श्वास तोंपर्यंत
बघा वाटतंय का तुम्हाला हे रास्त

कशाला करावी चिंता...
होईल अजून गुंता

१ अधिक १ हे आहे माणसाचं गणित,
मला मिळालं काय नि तुला,
सगळा सारखंच आहे,
कधी कळेल तुला हे गुपित.

Few more at :

सहजच लिहिला काही तरी

Friday, June 24, 2011

समूहातला एकांत

कितीही लोकांबरोबर असलो तरी, कधी कधी खूप एकता वाटतं
कोणाला सांगावं म्हंटलं तरी, तर माझंच मन मला खटकतं
ठरवलं सांगेन नंतर कधी तरी, पण मनात ठेवलं तर सतत बोचतं
चुकून सांगितलंच जर कोणाला तरी, सरळ म्हणतात हे काय भलतंच
असंच चालू असतं माझा काहीतरी, शेवटी सांगाय काहीच उरत नसतं

सुख

सुख म्हणजे काय असतं
showar मधलं गरम पानी असतं
त्रागा म्हणजे काय असतं
टबमध्ये घसरून पडणं असतं

सुख म्हणजे काय असतं
काही ना घेता कोठा साफ होणा असतं
त्रागा म्हणजे काय असतं
toilet paper च्या जागी रिकामा पुठ्ठा असतं

सुख म्हणजे काय असतं
बायकोच्या हाताचा उत्कृष्ट चहा असतं
त्रागा म्हणजे काय असतं
त्याच चहाचा डाग नुकत्याच आणलेल्या शहरावर पडणं असतं

सुख म्हणजे काय असतं
sketchersche सुरेख जोडे असतं
त्रागा म्हणजे काय असतं
त्याच जोड्यांमध्ये गतालेले विजोड मोजे असतं

सुख म्हणजे काय असतं
officela जायला स्वतःची गाडी असते
त्रागा म्हणजे काय असतं
garage चा दरवाजा ना उघडणं असतं

सुख म्हणजे काय असतं
बायकोच्या हाताचा चटकदार जेवण असतं
त्रागा म्हणजे काय असतं
सुटलेल्या पोटाकडे बघून तिने तक्रार करणं असतं

सुख म्हणजे काय असतं
अश्या त्राग्या मधली गम्मत बघणं असतं
त्रागा म्हणजे काय असतं
असली कविता वाचून नं हसणं असतं

--
-Prasanna.
------
Its all an illusion!

डब्यातल्या भावना

मनातल्या भावनांना सारासार विचारांचे झाकण
कितीही घट्ट असले तरी कधी ना कधी उघडेलच
दाटलेल्या भावनांना मग राहणार नाही बांध
जातील क्षणात वाहून, करतील मनाला रिक्त
सजग असाल तर राहाल तसेच विरक्त
नसाल तर पुन्ह:पुन्हा जाळूनी रक्त
गोळा कराल निरर्थक भावना फक्त

Friday, November 12, 2010

मुग्धाचा पती

तिला बघून मुग्ध झाली मती

जरी चालू होती साडेसाती

खूप केल्या तिने उचापती

आणि मीच झालो तिचा पती

प्राणी

कोकिला घेते छान तान
कार्कोच्याची बारीक मान
हत्तीचे सुपासारखे कान
जिराफाची उंच मान
डुकराची फारच घान
माकडाचे हरपले भान
गेंड्याची शेपटी फारच लहान
उंटाला लागतच नाही तहान
सिंहाची असते भारीच शान
आमची गाय सगळ्यात महान

यमक

शब्दाला शब्द जोडून उगाचच जुळवलेले यमक

म्हणजे शेपूची भाजी वजा नमक

कवीला उगाचच वाटते, आपण दाखतो बुद्धीची कुमक

पण खरं, तर अशी कविता ऐकणाऱ्या शोर्त्यांचीच आहे खरी धमक

आता आवरतो नाही तर, लिहून लिहून येईल हाताला चमक

बघा बरं, परत एकदा जुळवले कि नाही यमक

लग्नाची बेडी

"लग्नाची बेडी, जमली आमची जोडी"

जोडीने आम्ही जेवतो, जोडीने आम्ही फिरतो,

जोडीने आम्ही झोपतो, आणि खरं सांगायचं म्हणजे

जोडीनेच आम्ही एकांत देखील भोगतो

आमची छबी

दिवस आला, रात्र आली

बघता बघता रात्र गेली

आणि मग काय, दिवस गेले

आता रात्रीबरोबर दिवसाचीहि झोप गेली

पण सांगायची गोष्ट म्हणजे,

निरंतर आनंद देणारी आमचीच छबी

पृथ्वितालावारा अवतरली

कातर मन

कारणाविना आज मी हिरमुसलो

भावनांचा उद्वेग आवरला नाही म्हणून

मी माझाच माझ्यावरच रागावलो

विचार करून करून मी आता पकलो

शेवटी शब्दान्मार्गे भावनेचा निचरा करून

मी गालात्यागालात हसलो

विचारांचे थैमान

काही तरी लिहावे छान

विचारानेच झालो मी बेभान

डोक्यात मांडले विचारांनी थैमान

विसरून भूक तहान

रचली हि शब्दांची कमान

Thursday, November 11, 2010

सामान्य नौकर-दार

सामान्य नौकर-दारासारखा मी
रविवारीच करू लागलो विचार
सोमवार नंतर कधी येईल शुक्रवार
ती म्हणाली, मंगळवार, बुधवार , गुरुवार
आणि नंतर....शुक्रवार.
जर खरोकारच हवा असेल तुला फक्त
शुक्रवार, शनिवार आणि रविवार
कर स्वत:वरच उपकार,
अजूनही आहेस तू दमदार,
विचार कर जोरदार आणि
चालू कर तू एक मस्त व्यापार
आणि हो तूच तुझ्या जीवनाचा शिल्पकार
आणि मगच खर्या अर्थाने होईल तुझे या पृथ्वीतलावर घरदार!

Sunday, November 07, 2010

पाडवा

आज पहिला पाडवा
जीवनात आला खूपच गोडवा
आता कोणीच येणार नाही आमच्या दोखात आडवा
१०० वर्षान नंतर देखील
देव म्हणेल यांना कशाला सोडवा

यदा कदाचित

======================

यदा कदाचित घडेल काही अवचित
असं वाटला नसेल तुम्हाला कदाचित
ज्याचे व्यासानीही केले नव्हते भाकीत
असे पाहताच आमचे "यदा कदाचित"
कळेल तुम्हाला कलियुगाचे गुपित
...आणि तुम्ही नक्कीच व्हाल आश्चर्य चकित

http://www.youtube.com/watch?v=wA-AFeMKBj8

दशकं आयुष्याची

वय वर्ष दहा
तिच्याकडे फक्त पहा
वय वर्ष वीस
तिच्या विना जीव कासावीस
वय वर्ष तीस
घेतला तिचा रोज किस
वय वर्ष चाळीस
दिला तिला माझा काळीज
वय वर्ष पन्नास
तिच्या मूळे जीवनात राहिला उल्हास
वय वर्ष साठ
खारच पक्की होती लग्नाची गाठ
वय वर्ष सत्तर
सापडले सगळ्या प्रश्नांचे उत्तर
वय वर्ष ऐंशी
तरी आम्ही हौशी
वय वर्ष नव्वद
तरीही घेतो तिला कुशीत अलगद
वय वर्ष शंभर
आता मेलो तेरी बेहत्तर

Monday, September 24, 2007

Simply Mind boggling [ and hence me blogging] truth.

"The argument for the soul not undergoing these changes is that it observes all these changes. The observer of a change is not affected by the change or he ceases to be an observer. A man sitting in a moving airplane and unable to look out the window cannot fathom its speed, but a man on the ground observes it easily. Similarly, everyone has the experience of the six types of changes occurring in his own body, but the observer of these changes is not the body. The observer is the soul. This is logically inferred. Hence the very experience "I am miserable" proves that I (the soul) am not miserable, because if I was miserable I would be unable to perceive the misery. "

Source: http://www.veda.harekrsna.cz/bhaktiyoga/bhaktiyoga-2.htm#2