विजोड विस्कटलेले अस्तित्व

 

सुसंवादाने सुटणार नाही कोडे

मुळातच आहेत ते विजोड जोडे

जोडीला लोकं थोडे

जो येतो तो आम्हालाच लावतो घोडे

आतूनच जे आटले, ह्दय सतत कोरडे

सृजनशील मनावर अनेक ओरखडे

मरेपर्यंत काय, किंवा मेल्यावर काय मारा कितीही खडे

कोण कोणास ओरडे

सगळेच आतून आतून वेडे