Tuesday, July 07, 2026

विटलेली वाट

मी वाट बघत बसतो…
वाट बघता बघता वीट येतो.
वीट येताच मी निघू म्हणतो,
वाट न बघताच निघालो म्हणून,
तू वीटच डोक्यात घालते.
वीट डोक्यात बसल्यावर वाट लागते,
तू आल्या वाटेने परत निघून जाते.
मी वाट बघत बसतो…
तुझी वट इतकी आहे,
की इतकी वाट लावल्यावरही,
वाटतं की वाटलं तितकी वाट नाही लागली,
आणि तितकासा वीटही आलेला नाही अजून.
वाटतं मग पुन्हा...
वाव आहे थोडा अजून.
वावटळ थोडक्यातच टळलं असं वाटतं,
टाळक्याची मग अजून वाट लागते.
मी वाट बघत बसतो…
वीट आला खूप की मग मी नीट मारतो,
नीट मारली की मात्र माझीच वाट लागते.
टाळकं अजून ठणकतं,
बाटली जसजशी रिकामी होते,
ग्लास म्हणतो ठणठण गोपाळ.
तुझ्याशिवाय जगणार काय कप्पाळ…
मान खाली घालतो गुमान.
मी वाट बघत बसतो…
हवं तर घाल वीट टाळक्यात,
वाट लागली करून करून 'वेट'.
वेटपण तर वाढू लागलं करून करून 'वेट',
आता ये कवेत थेट!
यापेक्षा अजून सांगताच येणार नाही नीट,
कितीही आला जरी वीट, करणार नाही रीपीट.
असं काही बरळतो झोपेत,
कारण जागेपणी तर…
मी वाट बघत बसतो…

No comments: