ठिगळांचा सदरा

जे काही..ते सगळं तिच्यासाठी,

तरीही तिच्या साडीलाही असतो पदर ॥१॥

पण जाणवलं का कधी कुणाला,

तो कधी पदर पसरूच शकत नाही;

कारण सदऱ्याला मुळी नसतोच पदर!

अन् त्रासला कितीही जरी तो,

असते का कुणाला त्याची कदर ? ॥२॥

सुखी माणसाचा मिळणारच नाही कधी सदरा

हसला जरी तो वरचेवर,

हसतो तो फक्त वरवर ॥३॥

समस्या असो एक किंवा दहा हजार,

हा आपला हजर, लढतो दररोज.. झुंजार!

ठोठावतो प्रत्येक दरवाजा, 

न होता बेजार,देतो निकराची झुंज, 

सांभाळण्यास सदरा नी विजार ॥४॥

प्रत्येकजण स्वतःपुरता तरी असतोच मुळी आतून धुरंधर ॥५॥