Sunday, April 26, 2026

मोजके दिवस

 मोजकेच दिवस

त्यातले बरेच जातात मोजण्यात

तर काही कमावण्यात

उरलेच थोडे तर गमावण्यात

कधी तरी तर करा मजा, उडवा बार दणक्यात

दुखणी तर आहेच नेहमीची पाठीच्या मणक्यात

Friday, April 24, 2026

चौकटीतला गेंडा

चौकटीतल्या जीवनात धोपट मार्ग चार,

त्यातून साधारण व्यक्ती, जुजबी आचार नी विचार.

दैवी कृपेने सगळ्यांची होई नौका नदीपार,

तरी प्रत्येकाचा अहंकार म्हणतो मीच गाडला झेंडा अटकेपार!

हृदयस्पंदन

 

धक धक तर कधी धडधड,
या कप्प्यातून त्या कप्प्यात ढकलते रक्त.
हृदयाची निरंतर चाले धडपड,
कायेच्या हयातीपर्यंत, पेशींना राबविण्यास फक्त

करमचंद

गुन्ह्याचे असते बिकट कोडे,

वस्तुस्थितीस झाकू पाहतात लाख भ्रमाचे पडदे.

सत्य जरी नजरेसमोर दडलेले, 

व्यर्थ कोकल कोकल कोकलते,

समाजाच्या कानास बसलेले असतात सतत दडे.


गुन्हेगारास वाटे तो हुशार, 

गुन्हे करून मजेत बागडे,

जोवर त्यास ना भेटे शिरजोर करमचंद तगडे;


ओठांवर त्याच्या 'शट अप किटी'चा गजर, 

अन् तोंडात सतत गाजर

डोळे चाणाक्ष 

अन् कान त्याचे सदा उघडे


एक एक सत्याचा धागा ओढून,

गुन्हेगारास करीतो पार नागडे 

मौलिक चिंतन

विचार करावा खोल,
लागलंच तर करावं परीक्षण सखोल.
समस्या सोडवता येते कोणतीही, जोवर राखाल समतोल,
उथळ विचार, अर्धवट परीक्षण, कधीही बिघडवेल तोल,
प्रश्न समस्या तर दूर, क्षणात उघडेल पोल.

Thursday, April 23, 2026

बोटांचे प्रारब्ध

मानवी पंज्याला पाच बोटं;

एक सगळ्यात मोठं, तर एक सगळ्यात छोटं.


मोठ्या बोटाचा खोटा बाज,

उपयोग त्याचा— दाखविण्यास फक्त माज!


छोट्यांमुळेच झाली पकड मजबूत;

मानवाने केले सगळ्या प्राणीजाताच नेस्तनाबूत.


दोघांच्या  मधली तर्जनी

फोडे दुसऱ्यावर खापर, तर  दाखवी कधी मार्ग धोरणी


छोटी करंगळी तर संवाद साधण्यात पारंगत;

कुणालाही सांगे सहज— वाढले कायेत पाणी!


अनामिकेच्या गळ्यात अंगठीचा फास;

कधी जीवघेणा, तरी कधी जीवनवृद्धी झकास!

Wednesday, April 22, 2026

कागदी कपट्यांची कागदी अगतिकता

भरकटलो, भिरभिरलो

कधी या उकिरड्यावरून त्या उकिरड्यावर
कागदाचाच कपटा मी, वाऱ्यावरतीच विसंबलो
नव्हे मी विहंग, ना मजपाशी पंख
मी काय कपाळ करणार विश्वभ्रमंती, वाजवून शंख!

अनुभूती

पत्त्यांचा महाल

महालात दिवसांचे दालन

रोज या दालनातून पुढच्या काळकाठोडीत

आपणचं सरकायचं, जेव्हा थांबू ती काळरात्र

==

There is a concept that time is stationary and we pass thru the time vs time that moves. I was trying to capture that sentiment and wrote these. Turns out these words are/were already written - Verbatim! #ग्रेस

चातक रोमियो


जे हवे होते मला ते काळजातून गाळले
त्याक्षणीच जणू मी मृत्यूला कवटाळले
दुःख राग लोभ ज्वालामुखीपरी उफाळले
मन, आत्मा, शांती त्यातच सारेच जळले
उरलेल्या राखेने शरीर फक्त मळले
जगतो आता भरून पोटाचे खळगे
कशाचेच मला वाटे ना वावगे
गद्य, पद्य, पुराण, कुठे मिळतील यावर तोडगे
शब्द, विचार, मन, समाज परिवार, सारेच कोडगे
प्रकृतीचा हा चाले खेळ युगांयुगे
युगांतर ओलांडेल शाश्वत प्रेम आपले
या जन्मी तुटले, पूर्वीच्या जन्मी मस्त जुळले
शांत झालो मी जेव्हा मलाही हेच पुन्हा कळले

Saturday night

झाली माझी सकाळ

होण्याआधी सगळ्यांची दुपार

मुद्दाम वेळ काढून केलीय चारोळी

मित्रांनो, काय कार्यक्रम ठेवलाय संध्याकाळी

गर्विष्ठ

काळाच्या चक्रात अडकले सगळेच

का करता गर्व उगीच, नकारणच ते माजले

क्षूद्रापरी वागणे तुमचे मुळीच नाही झेपले

सोडूनी राग, ये कवेत, सगळेच आपले

संधी

 क्षणभंगूर जीवन

न बाळगता गुरूर

मीळेल तसे खा अंगूर

कधीही फूटेल ऊर

चितेचा पेटण्याआधीच धूर

सगळेच निघून जातील दूर

विवाह

मिठीचे तुझ्या सुख मिठास

जरी अंगात येतात मुनी दुर्वास

वर्षानूवर्षाचा आपूला सहवास

आंबटगोड अनुभवांमुळेच होतो विकास

Tuesday, April 21, 2026

रडतखडत

"तुझं माझ्यापासून नाही काही अडत,

ना माझं काही तुझ्यामुळे बिघडत.

तू असलीस बरोबर की, बरोबरच सारं घडतं,

नाहीतर काय, चालू राहीलच सगळं रडतखडत."

अंदाज़-ए-गालिब

 ऐ गालिब...

शायरी छोड़, तू पेड़ लगाया कर,

कि धूप में भी कुछ छांव रहेगी।

गालिब बोले...

धूप-छांव तो कुदरत का खेल है मियाँ,

मेरी शायरी से ही तो आशिक़ों की चाल चलेगी।

और जब दिल टूटेगा... और जब दिल टूटेगा...

मेरी शायरी से ही तो उस टूटे दिल को राह मिलेगी।

प्लंज with प्लंजर

 Disclaimer: It’s little raw. Read at your own peril


जनहित मे जारी 

सवाल करेगी सबला नारी 

====================

प्लंज with प्लंजर

====================

दिल देके तो कोई भी प्यार कर लेगा,

रुठ गई मैं तो मना भी लेगा कोई।

पर आज मुझे जानना है कि...

अगर मूत दिया,

तो सीट नीचे करोगे क्या?

अगर हग दिया,

तो फ्लश करोगे क्या?

टॉयलेट अगर चोक हो गया,

तो प्लंजर लेके प्लंबर बनोगे क्या?

जिस दिन होगा होसला तुम्हें थामने का प्लंजर,

उस दिन कर दूँगी तुम्हारे प्यार में प्लंज!

आशिक आवारा

खोला मैंने सपनों का पिटारा,

सपने में चला रहा था खटारा।

मान गई तुम, करने मेरे साथ उसकी सवारी,

खटारा लगा उड़ने, बन गया वो सुनहरा।

आँख खुलते ही तुम्हें दिल से पुकारा,

जानेमन तेरे बिना अब जिंदगी है बहुत ही आवारा,

तेरी राह देख देख के करूँ और कितनी शायरी।

धुरंधर


डार्लिंग डार्लिंग दिल क्यों तोड़ा …
लियारी में उसने सुनाई सबको लोरी
उसका लहज़ा पड़ गया रहमान डकैत को भारी
बनाई थी उसने अपनी कहानी सबसे न्यारी
कहते हैं नाम उसका हमजा अली मजारी
भारत के ऐ धुरंधर, आपको अर्पित यह शायरी

चक्रबद्धतेचा परिपाक

चाकोरीतल्या चौकोनात, चक्रबद्ध होऊन धावलो;
नको नको तेव्हा ताठ मानेने वाकलो.
ढोरमेहनत करून-करून मी आता थकलो,
तेच तेच करून मी खरंच पकलो!

अस्तित्वाचा शोध

मी विशेष... मी विशेष! करता करता—
भंगलो, तुटलो, खचलो.
उरलेच नाही काही 'शेष',
करून परिधान खोटा वेश;
वणवण फिरतो देश-परदेश.