Sunday, April 26, 2026

Covid

आला आला covid
बाळगू नका भिड
जमवू नका उगाच भीड
उगाच करू नका चीड चीड

Covid - 2

 घरी बसा शांत

त्यानिमिताने काढा थोडी उसंत
कुटुंबाबरोबर रहा आनंदात
एकमेकाचीच तर होती ना पसंत

तत्सम, आता तोंडाला सुटले पाणी 

साप्ताहिक

एकालाच हाकत असे मी सात घोड्याचा रथ
तुडवण्यास खडतर जीवनपथ
देवकृपेन मिळाली तुझी साथ
भरतोस रंग, जणू पानामधला काथ

देव

 internet गुरु सांगतात शोधा देवाला 

internet गुरु सांगतात शोधा देवाला 


देव तुमच्यातच आहे. शोधा त्याला 


आम्हाला खिशातली घराची किल्लीही न सापडे


ठेव देव तुझा तुझंपाशी 

माकड तुझ्या उशाला

बेचव

काटेबद्ध जगणे, करते जीवन बेचव

जणू रोज एकच काम

ढकला कालनिर्णयाचा रकाना 

तंबाखूलाहि येते खरी चव

मळण्यावर घालून चुना 


दिनचर्या - बळे बळेच क्रीटीव्हिटी


रोज करावे स्नान 
हे तेर सगळ्यात आसान 
जोडीला करावे आसन 
सुदृढ राहील शरीराबरोबर मन 
जेवणयाऐवजी करावे आचमन 
विष्ठेचे करावे नियमित गमन 
डोक्याला लावावे तेल 
नाही तर आहेच उजडा चमन 
ध्यानी ठेवून क्षणभंगूर जीवन 
करावे सतत हरी नमन 

ओबामा


गुरुजी : मुलांनो, तुम्ही मोठ्यांचं, मुख्यतः आईवडीलांचे ऐकले पाहिजे. चांगले संस्कार तुम्हाला नुसतंच तारणार नाही तर त्यांच्या मुळे तुम्ही जीवनाची बाजी मारणार .. हे नक्की. 


बंड्या : गुरुजी, माझे बाबा पण असंच काहीतरी सांगत असतात. 


गुरुजी : अरे वा, फारच छान. 


बंड्या : हो, ते मला नेहमी म्हणतात, तु तुझ्या आईचं ऐकत जा, तुझं भलंच होईल.. मी पण तुझ्याचं आईचं एकतो.. हो की नाही 


गुरुजी : अगदी बरोब्बर , मी सुध्दा माझ्या मुलांना तेच सांगतो घरी .. 


बंड्या : गुरुजी, परवा तर बाबांनी भन्नाट गोष्टं सांगितली … 


गुरुजी : अरे वा, सांग की मग आम्हाला. 


बंड्या : तुम्हाला सांगू? आवडेल का तुम्हाला मी सांगितलेली गोष्टं? 


गुरुजी : मुलांनो, काय, ऐकायची का बंड्याची .. म्हणजे बड्यांच्या बाबांनी बंड्याला सांगितलेली गोष्टं. 


मुले : हो … 


बंड्या : खरंच. अरे वा .. तर ऐका .. 


बंड्या : तर बर का मुलांनो … हि गोष्टं. आहे माझ्या बाबांची.. तसं पाहिलं तर बाबांची नाही, 

म्हणजे खरंच सांगायच बाबांच्या बंड्याची, म्हणजे  त्यांच्या वर्गातल्या बंड मुलांची.  

म्हणजे .. विस्तारून स्पष्टपणे सांगायचे झालं तर … माझ्या बाबंनी, म्हणजे तुमच्या बंड्याच्या बाबांनी, त्यांच्या लहानपणच्या बंड वर्गमित्राची .. त्यांच्यातल्या बंड्याची मला .. म्हणजे तुमच्या बंड्याला सांगितलेली गोष्टं .. कळलं का ? 


बंड्या : गुरूजी ऐकताय ना .. 

गुरुजी : ऐ बंड्या .. गोष्टं सांग रे … नुसता वाहवत जातोस. 


बंड्या .. हो सांगतो सांगतो 


बंड्या : बर का मुलांनो .. तर बाबांचा वर्गमित्रांच नाव उगीच बंड्या नव्हते , तो फार बंड पणा करायचा — ना गुरुजींचं ऐकायचा , ना मित्रांचं ना कोणाचंच .. मनात येईल ते करायचा .. वाट्टेल त्याची खोडी काढायचा 


गुरुजी आणी मुले … मग .. पुढे काय ..


बंड्या : सांगतोय ना .. तर त्यांच्या वर्गात नविनच ईंग्रजी शिकवायचा सुरूवात झाली होती … त्यांच्या गुरुजींनी नियम केला - सगळ्यांनी वर्गात ईंग्रजीतुनच बोलायचं.  सगळ्यांसाठीच नियम होता तो. 


गुरूजी : अरे वा .. हि तर फारच छान कल्पना आहे. आपणही आणुया अंमलात?


बंड्या : अहो गुरूजी .. जरा शांत बसा .. उगाच फाटे

फोडू नका .. 


गुरुजी .. बंड्या 


बंड्या .. माफी माफी .. ते जरा गोष्ट सांगण्याच्या नादात ..  हं तर आपला बंड्या .. म्हणजे बाबांच्या वर्गातला बंड्या बर का .. मी नाही .. असाच खोड्या

काढत होता घरी/ शाळेत  .. नुसता धुडगूस 



बंड्या: सगळे वैतागले होते .. शेवटी

गुरुजी म्हणाले …म्हणजे गुरूजी तुम्ही नाही .. बाबांचे गुरूजी … हा ते म्हणले.. “  मीच सांगतो समजाऊन याला ..”


गुरूजी : हो रे कळलं मला तेवढं. मी काय गाढव आहे ? .. गाढव कुठला… 


बंड्या : अमं.. आता मला काय माहीत .. तुम्ही गाढव आहात का नाही, मी तर अजून शाळेतच आहे ना … 


गुरुजी : बरं बरं .. पुढे 


बंड्या : हा .. तर बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांच्या गुरुजींनी , बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांच्या बाबांची आणी बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांच्या आईची भेट

घेतली.  बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांच्या .. 


गुरुजी : अरे कळलं ना .. पुढे 


बंड्या : बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांच्या बाबांनी सांगितलं .. हे पहा गुरूजी .. कुणाचहि ऐकतं नाही हा … कुणाचंही ऐकले नाही तरी चालेल! पण … 

पण याने त्याच्या आईने सांगितलेलं ऐकायलाच पाहिजे .. अहो भलं होईल त्याचं. 


गुरूजी : हो बरोबर आहे .. 


बंड्या: अगदी बरोबर.. बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांचे गुरजीहि हेच म्हणाले .. “अगदी बरोबर” … आणी म्हणे .. मीच सांगतो समजाऊन त्याला 


मुले … मग पुढे काय झालं 


बंड्या:  तर बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांच्या गुरुजीनीं 

बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांला बोलावलं आणी म्हटले .. “बंड्या … अरे बंड्या … “ 


गुरूजी : मग 


बंड्या: बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांच्या गुरूजीं ना ईंग्रजी फारसं येतच नव्हतं आणी आईच ऐकत जा हे सांगायचं कसं … असा त्यांना प्रश्न पडला? .. मग ते म्हणाले … “बर का .. Obey मा … “


काय असेल ते असेल, पण आमच्या बाबांच्या वर्रगातल्या बड्यांच्या मनावर काय, त्या दिवशी त्यांच्या वर्गातल्या सगळ्या मुलाच्या कानांवर शब्द घुमले … बर का ओबे मा … बर का ओबे मा .. आणी बंड्या सुता सारखा .. सरळ!



आणी … बर का … माहितीय का,  नंतर काय झालं ?

मुले: … काय 


बंड्या : पुढे हाच मुलगा मोठे पणी झाला बरंका ओबे मा … म्हणजे American president बॅंरेक ओबामा … 


आईंच ऐका .. म्हणजे ओबे करा … president पण व्हाल! 


the end. 


हमी


कसे लागेल हाती मोठ्ठे घबाड एक-रकमी

प्रयत्नात याचं नेहमी, कामगार मंडळी पराक्रमीु

कधीच काही पडणार नाही काही कमी

प्रत्येकालाच हवी असते अशी हमी

अंकुर

 क्षणभंगुर प्रयोगासाठी पुरले ऐक बी

दिवस गेले, गेले कित्येक आठवडे

भेदून खडकाळ जमीन फुटला होता तोच अंकुर

खत नाही, पाणी नाही, माळ्याची सतत कुरकुर

अंकुरास खात्री बिजाची, 

किस्स्याचा हिस्सा



आठवणीत घालवले तिच्या वर्षे वीस

का तर म्हणे दिला होता तीन एक किस

दोडक्याच्या त्या किसावर खुप लिहिले किस्से 

अनं उरलेल्या आयुष्याचे तिलाच दिले सगळे हिस्से

येतो... जातो...

येतो जातो,
येणारा नक्की जातो,
जाणारा क्वचितच येतो.

चारोळ्या

 माझ्या चारोळ्या

जणू स्वछंदि मनाच्या आरोळ्या
कधी पांढर्या कागदावर रेषा काळ्या
तर कधी वर्मी बसणार्या बंदूकीच्या गोळ्या

छंद

कर्तव्याचं करूनी दुकान बंद

जगा थोडसं, होऊनी बेघूंद
जोपासा हा एकची छंद
जरी वातावरण कुंद
येई आनंद ऊदंड

खट्याळ बाळ

 एक मुलगी फारच खट्याळ

हसतेय मिश्कील, घालुन गळ्यात माळ
फारच वेगाने धावतो काळ
बघता बघता, मोठ्ठी झाली माझी बाळ

भुट्टा


प्रेम कधीच हरवत नाही

हरवतात ती प्रेमळ माणसं

व्यावसायिक जगरहाटित

मक्याचे दाणे मिळतात

मिळत नाहीं ते देणारी कणसं

तसंच अचानक थोडंफार मिळतं प्रेम

मिळत नाहीं ते देणारी प्रेमळ माणसं


अनुभव

 आयुश्यात भेटले खुप खाष्ट

त्यांच्यापायी पायी भोगले खुप कष्ट
पण नव्हते कुणीच मनाने दुष्ट
विविध अनुभवांनी केलय मला धश्टपुष्ट

प्रतारणा

प्रतारणेने मनाला लागली हूरहूर
जगणे जाहले मरण्याहूनी भेसूर
प्रत्येक क्षण येतो नव्याने बनूनी आसूर
मात करूनी त्यावर क्षणोक्षणी,
जगण्यात शोधतो नवा सूर

व्यसनी

पान विडी तंबाकू चूना

गेला तो जमाना
Jin, Rum, whisky आणी vodka
बाटल्याचा रचलाय सध्ध्या खजाना

घटिवत

घटिवत 

दुनियाभर फिरून मारले खुप झोल
उगीच बडवतो मी माझाच ढोल
तुझ्याविना सगळंच फोल
सुखी मनाचे हे दु:खी बोल



विजिगीषु वृत्ती

 उगीच पाजळू नये बुद्धीची धार,

म्यानातच शोभते गुप्ती, जरी असली कितीही धारदार।

थोडं इकडून, थोडं तिकडून,

सगळेच कमावतात संपत्ती,

जमवतात भाऊगर्दी देऊन पंगती।

सांगतात देवाच्या नावाने उक्ती,

सगळ्याच अहंकारी युक्ती

जरूर बाळगा गरजेपुरती विजिगीषु वृत्ती,

मनी करा देव भक्ती

====•

विजीगूषु वृत्ती विजीगुषी वृत्ती

अरे पालकांनो काय कप्पाळ विजूगीषु वृत्ती

या वयात काय नी पुढेदेखिल,

जाणवेलच लगेच,

सु शी जरी नीट झाली ना त्यातुन पण मिळते खुप तृप्ती 

उगीच पाजळू नये बुध्दीची धार 

म्यानातच शोभते गुप्ती जरी असली कितीही धारदार

थोडं ईकडून , थोडं तिकडून 

संगळेच कमावतात संपत्ती

जमवतात भाऊगर्दी देऊन पंगती

सांगता देवाच्या नावाने उक्ती

सगळ्याच अंहकारी युक्ती

जरुर बाळगा गरजे पुरती विजूगीषी वृत्ती 

मनी करा भक्ती 

नाही हि सक्ती 


==